دانش مدیا
آرشیو

پیوند ها

:: راهنمای خرید :: شماره حساب ها :: شرايط و قوانين :: پرسشهای متداول
تماس با ما پورتال سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور
حمایت می کنیم
تازه های نقطه‌ ویرگول
آرشیو
تبلیغات
تعرفه ها
امروز : چهارشنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۹
برای اینکه استخوان آسیب دیده درست جوش بخورد و ترمیم شود، چه باید کرد؟

در مورد عواملی که در جوش خوردن استخوان‌ پس از شکستگی‌ موثرند باید گفت سه عامل تعیین‌کننده وجود دارد که اگر هر کدام از آنها دچار اشکال شود، جوش‌خوردن استخوان به تاخیر می‌افتد و حتی ممکن است بدرستی صورت نگیرد.

استخوان‌های شکسته ای که طی روند درمان به طور کامل جوش خورده باشند، هیچ فرقی با استخوان های طبیعی نخواهند داشت. توجه داشته باشید که حرکت جزو زندگی است و هرگاه بیمار اصلا حرکت نکند، بی‌شک استخوان‌های آسیب‌دیده‌اش دیرتر جوش می‌خورند. به بیان دیگر، حرکت بموقع عضله باعث تسریع جوش خوردن استخوان می‌شود.

بی‌حرکتی محل شکستگی چه با استفاده از امکانات داخل استخوان و چه به صورت گچ‌گیری و آتل‌گذاری یا استفاده از ابزاری به نام فیکساتور خارجی، اولین و مهم‌ترین اصل جوش‌خوردگی استخوان‌های آسیب‌دیده است.

دومین اصل مهم، حرکت هرچه سریع‌تر عضله شکسته شده با کمک ابزار کمکی مثل واکر یا چوب زیربغل و نیز وزن‌گذاری و یا وزن‌کشی روی عضله تا حد تحمل است.

عامل سوم نیز به داشتن بستر خوب خون‌رسانی در عمل شکستگی بازمی‌گردد. هرچه شکستگی چند قطعه‌ای باشد یا شکستگی همراه با آسیب عضلات یا بافت‌های اطراف باشد، خون‌رسانی سطحی‌تر است و جوش‌خوردن دیر انجام می‌شود.

عواملی که جوش‌خوردگی را تند می‌کنند
استفاده از ابزار یا وسایل اولیه برای بی‌حرکتی و جلوگیری از نفوذ عوامل بیماری‌زایی چون میکروب و عفونت در شکستگی‌های باز، جزو اقدامات اولیه ضروری برای کمک به درمان قطعی و مطلوب شکستگی‌هاست.

جوش‌خوردگی استخوان‌ها در کودکان و نوجوانان نسبت به بزرگسالان سریع تر است. البته بهبود شکستگی گردن و ران در بچه‌ها و نوجوانان یک استثناست که به دلیل کامل نشدن صفحات رشدی در سنین کودکی و نوجوانی، نتایج خوبی ندارد

خوردن زیاد پاچه، پای مرغ و امثال آن نه‌تنها نقشی در جوش‌خوردن شکستگی‌ها ندارد، بلکه جوش خوردن را عقب می اندازند.

معمولا نوع تغذیه در افراد سالم، تاثیر چندانی در بهبود سریع شکستگی ندارد، ولی اگر شخصی دچار مشکل جدی تغذیه‌ای و یا کمبود مواد مغذی باشد، مواد اولیه حیاتی به بهبود وی کمک می‌کند.

از سوی دیگر، کاهش وزن در افراد چاق در تمام زمینه‌ها به سلامت بیمار کمک می‌کند، به شرط این که یکدفعه ای نبوده و بنا به توصیه پزشک و یا متخصص تغذیه و طبق اصول علمی باشد.

مصرف هر نوع قرص ویتامین و املاح، در صورت سالم بودن بیمار و تغذیه مناسب او، تاثیری در تسریع جوش‌خوردگی ندارد.

البته اگر شخصی، کمبود املاح و ویتامین داشته باشد، تجویز این مکمل‌ها به طبیعی شدن بدن کمک می‌کند و روند جوش خوردن استخوان را از کندی نجات می‌دهد.

سیگار یکی از عوامل مهم جوش‌نخوردن یا تاخیر در جوش خوردن استخوان‌ها، بخصوص در افراد با سابقه بیماری‌های عمومی مثل دیابت و کم‌کاری بعضی از غدد است.

به همین دلیل، اکنون در اروپا افراد را قبل از هر عمل جراحی مهمی در استخوان و مفاصل که اورژانسی نباشد، مجبور به ترک سیگار می‌کنند.

عواملی که جوش‌خوردگی را آهسته می‌کنند
بیماری‌های خاصی هستند که روند التیام شکستگی‌ها را به تعویق می‌اندازند.

بیماری‌های عمومی مثل نداشتن هورمون‌های تولید استخوان و یا بیماری دیابت، بیماری‌های موضعی مثل سرطان استخوان یا سرطان‌هایی که باعث ضعف عمومی و شکستگی می‌شود، دوره درمان شکستگی‌ها را طولانی تر می‌کنند و گاهی نیز به جوش‌نخوردن استخوان منجر می‌شوند.

جوش‌خوردگی استخوان‌ها در کودکان و نوجوانان نسبت به بزرگسالان سریع تر است. البته بهبود شکستگی گردن و ران در بچه‌ها و نوجوانان یک استثناست که به دلیل کامل نشدن صفحات رشد استخوانی در سنین کودکی و نوجوانی، نتایج خوبی ندارد.

در سنین پیری در صورتی که شخص، بیماری خاصی نداشته باشد، جوش‌خوردگی طبیعی بوده و گاهی زودتر از حد انتظار نیز انجام می‌شود.

درمان کامل شکستگی‌ها، طی چند ماه
دوره درمان شکستگی‌ها بسته به نوع و محل شکستگی، سن فرد و روش درمانی متفاوت است، ولی به طور کلی برای استخوان‌هایی مثل ران، ساق، مچ پا و زانو که وزن بدن روی آنهاست، جوش‌خوردگی استخوان‌ها دیرتر از زمان مورد انتظار اتفاق می‌افتد. البته حداقل جوش‌خوردگی اولیه، سه ماه طول می‌کشد و در اندام فوقانی، این زمان به نصف کاهش پیدا می‌کند.

تصویر کناری مراحل جوش خوردن و ترمیم استخوان شکسته را نشان می دهد. روی آن کلیک کنید.

در مورد کودکان زیر ۱۱ سال نیز این مدت نصف می‌شود، مگر این که شکستگی در ناحیه ران و گردن باشد. توجه داشته باشید که بیشترین علت جوش‌نخوردن شکستگی به خود شکستگی، محل خون‌رسانی و آسیب‌ به بافت‌های خون‌رسان اطراف مربوط می‌شود.

برای جوش‌خوردن استخوان نیز باید استخوان‌ها بیش از ۵۰ درصد با هم ارتباط استخوانی داشته باشند و بافت‌های اطراف آن نیز صدمه کمی دیده باشند.

یکی از بزرگ‌ترین عوامل ، عفونت است. توجه داشته باشید که به دلیل خون‌رسانی کم و محیط مساعد استخوان برای عفونت، جوش نخوردن در محیط عفونی بدترین عارضه‌ای است که ممکن است پس از شکستگی‌ها رخ دهد.

البته بیماران دارای زمینه بیماری عمومی مثل دیابت، بیشتر مساعد عفونت و جوش نخوردن هستند.

دکتر رضا شهریار کامرانی، متخصص ارتوپدی و عضو هئیت مدیره انجمن جراحان ارتوپدی نیز در این باره می گوید:
«هر چند درمان های غیر جراحی متعددی برای جوش خوردن استخوان معرفی شده اند، اما اصلی ترین و بهترین روش درمان، عمل جراحی است.

جوش نخوردن استخوان شکسته بعد از عمل جراحی یکی از عوارض خطیر برای مفاصل به ویژه استخوان های بلند اندام است که موجب از کار افتادگی آن اندام می شود.

عوامل متعددی برای جوش نخوردن استخوان شکسته وجود دارد که کمبود پروتئین های خون به علت سوء تغذیه، مصرف سیگار، شکستگی در اثر ضربات شدید، آسیب بافت همراه با شکستگی استخوان، شکستگی همراه با آسیب های عروقی، استفاده از روش های نادرست جراحی و عفونت استخوان برخی از این عوامل هستند.

میزان درصد جوش نخوردگی با توجه به نوع موقعیت استخوان ها متفاوت است. به طور کلی بین یک تا پنج درصد احتمال جوش نخوردگی وجود دارد.

در استخوان پاشنه یا لگن که بافت اسفنجی دارند احتمال جوش نخوردگی خیلی کم است، در استخوان ساق که بافت نرم محافظ کمی دارد نسبتا زیاد و در استخوان اسکافویید مچ دست (استخوان اصلی) که جریان خون کمی دارد شایع تر است.

بهترین روش درمان برای جوش نخوردگی بافت و استخوان، پیوند است که بهتر است از استخوان ناحیه لگن بیمار استفاده شود.

برخی افراد مایل به استفاده از استخوان های خود نیستند که در این صورت می توان از بانک استخوان استفاده کرد.

«در مواردی می توان جانشین های مصنوعی استخوان بکار برد. ایران در زمینه تولید استخوان های مصنوعی پیشرفت زیادی نداشته، اما در مورد تکمیل بانک استخوانی پیشرفت قابل توجهی داشته است.»

تاریخ: 1396/10/19 بازديد: 2,033 ادامه
کشیدگی ماهیچه ها، درد ماهیچه ها، گرفتگی ماهیچه ها

کشیدگی ماهیچه‌

کشیدگی یا کشیدگی ماهیچه‌ای هر گونه آسیب در ساختار ماهیچه است که در چهار ناحیه می‌تواند ایجاد گردد:

  • بطن ماهیچه
  • تاندون ماهیچه
  • محل اتصال تاندون-ماهیچه
  • محل اتصال تاندون به استخوان

کشیدگی، بیشتر به علت نیروی کششی بیش از حد به بخش عضلانی-تاندونی ایجاد می‌گردد. گاهی انقباض شدید عضله‌ای که در برابر یک مقاومت بالا قرار می‌گیرد منجر به کشیدگی می‌گردد.

درجات کشیدگی ماهیچه‌ای

کشیدگی ماهیچه‌ای یا عضلانی، که به آن «استرین» هم می‌گویند، یک عامل مهم در ایجاد دردهای عضلانی است. بسیاری از دردهای ناحیه کمری به علت صدمات عضلانی یا لیگامانی (اسپرین) به وجود می آید. استرین‌ها یا کشیدگی‌های ناتوان کننده عضلانی اکثراً در عضلات بزرگی همانند همسترینگ و چهارسر رانی (کوادری‌سپس) در اندام‌های تحتانی اتفاق می‌افتند.

شدت آسیب در کشیدگی‌های عضلانی سه درجه دارد که عبارتند از:

    درجه ۱: میزان آسیب و درد کم بوده و تورم ماهیچه خفیف است.

    درجه ۲: آسیب متوسط بوده و بنابراین درد و تورم وجود دارد. خونریزی بافتی ایجاد می‌شود.

    درجه۳: پارگی بافتی که همراه با خونریزی است. فرد درد شدیدی را در لحظه آسیب حس می‌کند. تاندون ماهیچه دوسر بازویی و تاندون آشیل دو محل شایع پارگی هستند.

گرفتگی ماهیچه

وقتی ماهیچه ای می گیرد, تمام تارهای آن با هم منقبض می شوند این حالت بیشتر وقتی که حرکتی ناگهانی می کنید یا ماهیچه را بیش از حد می کشید روی می دهد

– چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟

– درد و خشک شدن ماهیچه ظرف سه روز خوب نمی‌شود.

– اگر گرفتگی پشت یا گردن همراه با گزگز، کرختی، یا ضعف است، فوراً نزد پزشک بروید.

– گرفتگی ماهیچه نشانه چیست؟

دولا می‌شوید که چیزی بردارید، گوشی تلفن را با چانه‌تان نگاه داشته‌اید، یا چیزی را بالای سرتان گرفته‌اید که ناگهان، دچار گرفتگی و حرکت دردناک ماهیچه‌ می‌شوید.

وقتی ماهیچه‌ای می‌گیرد، تمام تارهای آن با هم منقبض می‌شوند. این حالت بیشتر وقتی که حرکتی ناگهانی می‌کنید یا ماهیچه‌ را بیش از حد می‌کشید روی می‌دهد.

مثلاً خم شدن سریع به‌هنگام نشستن ماهیچه‌های پشت را کشیده و آن را می‌آزارد. در پاسخ به آن، تارهای ماهیچه‌ای اطراف فوراً سفت می‌شوند و نوعی تخته‌بند محافظتی برای جلوگیری از آسیب بیشتر تشکیل می‌دهند. این واکنش ناراحتی را تشدید می‌کند، انقباض تارهای ماهیچه‌ای جریان خون را کنده کره و ناحیهٔ آزرده را بیشتر تحریک و دردناک می‌کند که باز انقباض بیشتر تارها را به‌دنبال دارد. حالا گرفتار حالتی شده‌اید که ماهیچه‌ها نمی‌‌توانند شل شوند.

برخلاف چنگ‌شدن معمولی، که آن هم انقباض ناگهانی است، گرفتگی ماهیچه معمولاً با حرکت برطرف نمی‌شود. اگر پشتتان بگیرد، نمی‌‌توانید حرکت کنید.

هدف‌های عمده گرفتگی ماهیچه‌های گردن و پشت هستند. ماهیچه‌های این نواحی به کشیدە‌شدن بسیار حساسند. مثلاً وزیدن نسیم خنکی به ماهیچه‌های گردن بعد از تنیس یا کار زیاد با کامپیوتر، آنها را وادار به مقابله به‌‌صورت گرفتگی می‌کند. حالا دیگر نمی‌توانید سر را برای دیدن اطرافتان حرکت دهید.

گرفتگی ناگهانی پشت یا گردن همراه با کرفتکی، گزگز یا ضعف ماهیچه‌ها ممکن است نشانهٔ آسیب‌دیدن عصب یا صفحهٔ بین مهره‌ای (دیسک) باشد.

درد ماهیچه

درد ماهیچه نشانه چیست؟

پنجشنبه عصر با بچه ها فوتبال بازی کردید، جمعه صبح سقف آشپزخانه را رنگ زدید و بعدازظهر زیر زمین را تمیز و مرتب کردید. در تمام این مدت احساس ناراحتی نکردید، ولی روز شنبه صبح فریاد ماهیچه هایتان از این کارها بلند شده است. و متأسفانه ناراحتی خود را فقط به صورت درد بیان می کنند.

اگر ماهیچه هایتان گاه گاه می گفتند: کمی به ما استراحت بدهید، حرفشان را گوش نمی کردید. و حالا آنها هم با درد شما را وادار به استراحت می کنند.

اگر نگاهی به درون یک ماهیچه می انداختید، متوجه می شدید که چرا کار کشیدن زیاد آنها را آسیب می رساند. وقتی کاری غیر معمول را به ماهیچه تحمیل کنید، تارهای ماهیچه ای شروع به پاره شدن می کنند. و در ماهیچه ای که کار زیادی به آن محول شده است پارگی تارها ممکن است به صدها عدد برسد.

کار بیش از حد تنها تنها دلیل درد ماهیچه نیست. اگر تمام مدت ماهیچه ها را آزار دهید مخصوصاً در نواحی شانه، گردن و لگن دچار درد تار ماهیچه ای می شوید؛ یعنی درد بافت رشته ای ماهیچه ها. درد تار ماهیچه ای ممکن است چنان شدید شود که مانع خواب شبانه گردیده و در تمام روز خستگی بیاورد.

برخی پزشکان معتقدند که درد تار ماهیچه ای با تنش، آسیب، یا بیماری ماهیچه ای شروع می شود. عده ای دیگر آن را ناشی از عدم تحرک و کشش ماهیچه ای می دانند. ماهیچه ها برای حرکت ساخته شده اند، و اگر آنها را بی حرکت نگاه دارید مثلاً تمام روز پشت میز بنشینید ماهیچه ها تا حد درد دچار کشیدگی می شوند که خود یک چرخه معیوب می سازد: درد مانع خواب عمیق می شود، به طوری که خسته و کوفته از خواب بر می خیزید؛ حرکت برایتان مشکل می شود، و ماهیچه ها بیشتر بی حرکت و دردناک می شوند.

اگر با فشار بر روی نواحی حساس گردن، شانه، سینه، پشت و کفل از شدت درد از جا می پرید، ممکن است دچار درد تار ماهیچه ای شده باشید. اگر درد تمام بدن به مدت بیش از سه ماه دارید، به فکر درد تار ماهیچه ای باشید، مخصوصاً اگر در اواخر دهه چهارم عمر یا بعد از آن هستید.

علاوه بر اینها، آزردگی عمومی ماهیچه ها ممکن است ناشی از ویروسی شبیه به آنفلوانزا یا واکنش به داروی فشار خون یا مدر باشد. اگر درد شدیدتر می شود، ممکن است نشانهٔ بیماری تیروئید یا التهاب مفاصل باشد.

درمان درد ماهیچه

اصول چهارگانه را رعایت کنید. ورزشکاران باید همیشه اصول چهارگانه (استراحت، یخ گذاشتن، بستن، و بالا گرفتن) را رعایت کنند، مخصوصاً بعد از اولین روز تمرین. وقتی درد ماهیچه شروع شود، لااقل ۴۸ ساعت به آن استراحت بدهید تا خود را ترمیم کند. در دورهٔ استراحت، بر روی آن یخ (که مؤثرترین عامل ضد التهاب است) بگذارید. یخ رگ های خونی را منقبض کرده، درد را تسکین بخشیده، و تارهای ماهیچه ای را شل می کند. هر بار مقداری یخ در دستمالی پیچیده و ۲۰ دقیقه روی ماهیچه بگذارید.

اگر ماهیچه های دست یا پا درد می کنند، آن را با نواری کشسان باندپیچی کنید. دراز بکشید و اندام دردناک را روی بالشی بالا بگیرید.

مسکن بخورید. خوردن آسپیرین یا ایبوپروفن ظرف نیم ساعت درد را تسکین می دهد. اگر با این مسکن ها درد آرام نشود، نزد پزشک بروید تا علت آن را بیابد.

آن را گرم کنید. اگر ماهیچه متورم نیست، می توانید حمام آب گرم بگیرید. گرما باعث بهتر شدن جریان خون در ماهیچه آسیب دیده شده و اسید لاکتیک (مادهٔ زاد حاصل از کار زیاد ماهیچه و عامل درد آن) را خارج می کند. اگر نمی توانید حمام بگیرید، کیسهٔ آب گرمی را به مدت ۱۵ دقیقه روی آن بگذارید. در دردهای طولانی مدت حمام بخار و سونا بهتر نفوذ می کند.

ماساژ دهید. ماساژ دلیلی است برای اینکه چرا حیوانات زخم خود را می لیسند. عمل ماساژ درد را کم می کند. در انسان، ماساژ دادن ماهیچهٔ دردناک مسکن های طبیعی بدن (اندورفین) را زیاد می کند، با خشک شدن آن مبارزه می کند، و حرکت آن را باز می گرداند. برای نتیجهٔ بهتر، اول ناحیهٔ درد را گرم کنید و بعد آن را ماساژ دهید. اگر با این کار درد بیشتر می شود، آن را متوقف کنید.

پماد بمالید. پمادهای گرم کنندهٔ حاوی منتول باعث گرم شدن ناحیهٔ زیر پوست می شوند. این پمادها را همراه با کیسهٔ آب گرم یا باندپیچی استفاده نکنید، چون بافت را بیشتر آسیب می رسانند یا باعث سوختگی می شوند.

درمان درد تارماهیچه ای

ورزش کنید. مطالعه نشان داده است که ورزش های آرامی مثل پیاده روی یا دوچرخه سواری حساسیت بدن را کم کرده و خواب را بهتر می کند. حرکت مداوم هم اکسیژن و اندورفین بیشتری به ماهیچه ها می رساند. ورزش بهتر است به تدریج زیاد شود. اگر هنگام ورزش، مثلاً پیاده روی، ماهیچه درد گرفت، حرکات را آهسته تر کنید، ولی نایستید. ۳۰ دقیقه ورزش سه بار در هفته بسیار مناسب است.

از پشت میز بلند شوید. نقاط حساس معمولاً در بالای پشت و شانه ها و اغلب ناشی از نشستن یکنواخت در هنگام کار است. هر چند وقت یک بار از پشت میز بلند شوید و دست ها را کشیده و بالا ببرید. سر و گردن را دورانی حرکت دهید. هنگام کشش نفس عمیق بکشید. این کار کشیدگی ماهیچه ها را کم کرده و اکسیژن بیشتری به آنها می رساند.

خوب بخوابید. مبتلایان به درد تار ماهیچه ای که با درد و خستگی از خواب بر می خیزند، خواب عمیق سلامت بخش ندارند. فقدان این خواب ترشح هورمون رشد را که برای ترمیم ماهیچه لازم است کم می کند. خواب خوب التیام را تسریع می کند.

تاریخ: 1396/8/29 بازديد: 30,854 ادامه
ورزش

مقدمه
ورزش شامل فعالیت هر کس با یک منظور و در محیطی متفاوت از محیط روزانه برای مسابقه، لذت بردن ، برای کسب برتری، برای پیشرفت مهارت یا ترکیبی از تعدادی از این هاست. تفاوت منظور همراه با در نظر گرفتن مهارت فرد یا گروه یا دلیری علامت مشخصه ورزش است.
بنابر این پریدن از روی یک مانع در مقابل دیدگان هزاران نفر در یک میدان سر پوشیده ورزش است در حالی که پریدن از روی یک چشمه هنگام پیاده روی در روستا فقط تلاش برای خیس نشدن پای فرد است.
انواع مختلفی از ورزش وجود دارند و انسان ها قسمت مهمی از وقت، پولو دلبستگی خود را نه فقط به عنوان شرکت کننده بلکه به عنوان تماشاگر به آن ها اختصاص می دهند .
ورزش امروزه در جهان به وسیله ای مبدل شده که انسان ها را با هم متحد و آشنا کرده و بین آن ها پیوند اخوت و برادری برقرار می کند و مهمترین هدف و وظیفه ورزش همین است ایجاد مودت و دوستی بین ورزش کاران که هر چند در میدان رقیب هم هستند اما در خارج از میدان به عنوان رفیق همدیگر می باشند .
ورزش ترکیبی از فعالیت های فیزیکی عادی و معمول و مهارت های شخصی و به عنوان تفریح و یک سری از قوانین که برای مسابقه ، لذت بردن و رسیدن به برتری است. ترکیب شخصیت هایی با مهارت های متفاوت در یک ملت، شجاعت و دلاوری آن ملت را افزایش می دهد .
تاریخچه ورزش
تمدن ها در ورزش سراسر تاریخ ، توانستند یک معامله بزرگ که تغییر اجتماع و ماهیت در ورزش است را آموزش بدهند . آن ها چیزهای بسیار جدیدی از هنر را در فرانسه ، آفریقا و استرالیا ی ما قبل تاریخ که مدرک آن در مراسمات رسمی تهیه شد را کشف کنند .
این کسب مهارت ها وابسته به سفارش مردم است که برای یافتن معانی فعالیت ها در ورزش به صورت یک مروارید گران بها می درخشد . مثلا ورزش ژیمناستیک در میان چینی ها پیشینه‌ی زیادی دارد .
ورزش های دیگر شامل : پرتاب نیزه ، پرتاب دیسک و پرش بلند و کشتی است. رسوم سنت گرایی ورزش باستانی ایرانی ، هنر زورخانه ای بود که اکنون با این روش تماس اندکی دارند . در میان دیگر ورزش های ایرانی چوگان و پرتاب نیزه هم وجود داشت. دسترسی به ورزش های عمومی با تاسیس یونان قدیم ، ایجاد شد . کشتی ، دومیدانی ، بوکس ، پرتاب نیزه ، پرتاب دیسک و مسابقه ارابه سواری نیز در آن زمان متداول بود.
بازی های المپیک هر چهار سال یک بار در دهکده‌های کوچک مثل یونان باستانبرگزار می شد و مردم سراسر جهان به این المپیک ها فرا خوانده می شدند.
وجود ورزش های منظم برای موجودات زنده مطابق المپیک قرن قدیمی و قرن حاضر است. فعال شدن موجودات برای تنظیم غذا و خوراک خود موجب منظم انجام شدن فعالیت ها برای لذت بیشتر مسابقات و فعالیت هایی مثل ماهیگیری و باغبانی است . انقلاب صنعتی موجب زیاد شدن آلودگی و فرصت نداشتن تماشاگر ورزشی برای دسترسی و تمایل به بازی های جهانی شده است. محبوبیت و تمایل داشتن مانند ماشین افزایش گر، موجب ترقی‌های حرفه ای متداول ورزشی می شود . توضیح بیشتر در تاریخچه ورزش

اهمیت ورزش
امروزه ورزش یکی از اموری است که به عناوین مختلف در جهان مطرح شده و گروه زیادی به اشکال گوناگون با آن سرو کار دارند. برخی از مردم، ورزشکار حرفه ای اند و گروهی ورزشکار آماتور . گروهی طرفدار و علاقه مند به ورزش و دیدن برنامه ها، مسابقات و نمایش های ورزشی بوده، وعده ای نیز از راه ورزش امور زندگی خویش را می گذرانند.
وزارتخانه ها و ادارات ورزشی فراوانی تاسیس شده و مخارج زیادی صرف ورزش ، ساختن استادیوم ها، مجتمع ها و باشگاه های ورزشی و نیز تهیه وسائل و لباس های ورزشی و یا تماشای مسابقات ورزشی می شود. بخش های قابل توجهی از برنامه های تلویزیون ، رادیو، مجلات و سایر رسانه های گروهی، به ورزشی و اخبار ورزشی اختصاص دارد و خلاصه ورزش یکی از اموری است که در جهان به صورت جدّی مطرح بوده و از جهات مختلف دارای اهمیت می باشد.

باور غلط ورزشی درباره سلامت
توصیه‌های نادرست و باورهای غلطی در حوزه تناسب اندام و کاهش وزن وجود دارند که می‌توانند مانع رسیدن شما به هدف‌تان شوند. این مطلب به ۹ نمونه از این باورهای رایج، اما غلط می‌پردازد. واقعیت این است که افراد به تمرین‌های مختلف، واکنش های متفاوتی نشان می‌دهند و تمرین‌هایی که برای یک نفر موثرند، ممکن است برای فرد دیگر، کارآیی چندانی نداشته باشند. در این مواقع شما باید ورزش و تمرینی که برای شما مفید است و مشکل‌تان را حل می‌کند، بیابید.

«دویدن روی تردمیل، در مقایسه با پیاده‌روی یا دویدن روی آسفالت، فشار کمتری به زانوها وارد می‌کند.»

یکی از مربیان ورزشی در مرکز درمانی دانشگاه نیویورک می‌گوید: «دویدن، ورزشی عالی است، ولی روی زانوها اثر می‌گذارد، چون فشار ناشی از وزن بدن بر مفاصل‌ وارد می‌شود و فرقی نمی‌کند که روی آسفالت بدوید یا روی دستگاه دوی ثابت.» او می‌گوید: «بهترین راه برای کاستن فشار وارده بر زانوها، تنوع بخشیدن به ورزش است. اگر دویدن را با سایر فعالیت‌های ورزشی که باعث سلامت قلب می‌شوند بیامیزید، مثل نوار غلتان یا استفاده از دوچرخه ثابت، فشار وارد شده بر زانوها را کاهش می‌دهید و در نتیجه می‌توانید سال‌ها بدوید.»

باور غلط ۲
«ورزش‌های ایروبیک (هوازی)، میزان متابولیسم بدن را تا ساعت‌ها بعد از ورزش بالا نگه می دارند.»
در حقیقت این فرضیه درست است، ولی مقدار کالری مصرفی آن گونه که شما فکر می‌کنید نیست! کارشناسان می‌گویند، درست است که متابولیسم بدنتان بعد از ورزش ایروبیک با مقدار اندکی افزایش، همچنان ادامه می‌یابد، ولی مقدار آن از نظر آماری قابل توجه نیست. در حقیقت، این کار فقط بیست کالری بیشتر از مقدار عادی، در هر روز، مصرف می‌کند. با وجود اینکه مقدار کمی افزایش در متابولیسم، بعد از انجام ورزش‌های استقامتی دیده می‌شود، ولی نمی‌تواند نقشی اساسی ایفا کند. این مساله واقعا به عنوان موفقیت در مصرف انرژی محسوب نمی‌شود.

باور غلط ۳
«احساس سلامتی در حین ورزش نشان می دهد که زیاده‌روی نمی‌کنید.»
یکی از بزر‌گ‌ترین اشتباهات مردم این است که وقتی یک برنامه‌ ورزشی را شروع می‌کنند، فشار زیادی را به خود وارد می‌کنند، زیرا آنها در هنگام ورزش، احساس تندرستی می‌کنند و در خود مشکلی نمی‌بینند.

پیامدهای زیاده‌روی در ورزش، یک یا دو روز بعد از ورزش آشکار می‌شود.

باور غلط ۴
«شنا کردن برای کاهش وزن عالی است.»
درست است که شناکردن به افزایش ظرفیت شش‌ها و بزرگ کردن ماهیچه‌ها بسیار کمک می کند و استرس های اضافی بدن را از بین می برد، اما تا وقتی که برای ساعت‌ها شنا نکرده اید، شناکردن به کاهش وزن بدن کمکی نمی‌کند.
به علت اینکه خاصیت شناوری و رانش آب، بدن شما را حمایت می‌کند، فعالیت بدنی شما هنگام راه رفتن در آب کمتر از راه رفتن در شرایط عادی می‌شود.
وقتی از آب بیرون می‌آیید، احساس گرسنگی شدیدی می کنید که ممکن است موجب شود که بیشتر از حالت معمولی غذا بخورید و این موضوع، پیروی از یک رژیم غذایی را سخت می‌کند.

باور غلط ۵
«تمرینات یوگا برای تمام انواع کمردردها توصیه می‌شود.»
واقعیت این است که یوگا می‌تواند به بهبود کمردرد کمک کند، ولی نه برای هر نوع کمردردی.

اگر کمردرد شما منشأ ماهیچه‌ای داشته باشد، برخی از حرکات کششی و بعضی وضعیت‌های یوگا می‌تواند به شما کمک کند، ولی اگر کمردرد شما ناشی از مشکلات دیگری باشد (مثل بیماری دیسک کمر)، به نظر نمی‌آید که یوگا بتواند کمکی کند، بلکه باعث بدتر شدن مشکل و درد بیشتر خواهد شد.

باور غلط ۶
«اگر در حال ورزش کردن عرق نکنید، یعنی به اندازه‌ کافی فعالیت بدنی ندارید.»
عرق کردن، لزوما نشان دهنده‌ فعالیت سخت بدنی نیست. بدن شما از این طریق دمای خود را پایین می‌آورد. بدون عرق کردن هم می‌توان مقدار قابل توجهی انرژی مصرف کرد. شما می توانید پیاده‌روی یا بدن‌سازی سبک را امتحان کنید.

باور غلط ۷
«کار کردن با وسایل چربی‌سوز، چربی شکم را از بین می‌برد.»
چیزهایی را که در تبلیغات می‌بینید، باور نکنید. دستگاه چربی‌سوز ممکن است به محکم کردن ماهیچه‌های بخش میانی بدن کمک کند و حالت بدن را متناسب نماید، ولی توانایی مشاهده ی ماهیچه‌های شکمی، ‌با مقدار کلی چربی بدن متناسب است. اگر چربی‌های شکمی‌ خود را از دست ندهید، ماهیچه‌های شکمی‌ را نخواهید دید.

اما آیا استفاده از این دستگاه‌ها می‌تواند به شما در کم کردن چربی‌های شکم کمک کند؟ کارشناسان می‌گویند: نه!

شما نمی‌توانید قسمت خاصی از بدنتان را در نظر بگیرید و چربی‌های آن قسمت را بسوزانید، بنابراین این دستگاه‌ها نمی‌توانند به کاهش وزن در آن قسمت‌های بدن کمکی کنند. برای سوزاندن چربی بدن، باید تمریناتی را انتخاب کنید که هم شامل ورزش‌های کمک کننده به قلب و عروق و هم شامل ورزش‌ها و تمرینات استقامتی هستند.

باور غلط ۸
«دستگاه‌های ورزشی، مطمئن‌ترین راه برای ورزش هستند و به کمک آنها همیشه می‌توانید به روشی علمی و صحیح، ورزش ‌کنید.»
ممکن است فکر کنید که یک دستگاه ورزشی، بدن شما را در وضعیتی درست تنظیم می‌کند و باعث می‌شود تمام حرکات را به روش صحیح انجام دهید. این گفته، زمانی درست است که دستگاه مورد نظر برای قد و وزن شما به طور دقیق و صحیح تنظیم شده ‌باشد. این نظر کارشناسان است.
تا زمانی یک مربی ورزشی و یا فردی که شایستگی لازم را دارد، تنظیمات لازم را برای شما انجام ندهد، در شیوه‌ ورزش کردن دچار اشتباهات فراوانی خواهید شد و اگر بدون نظارت مربی، با هر دستگاهی و یا حتی بدون استفاده از دستگاه ورزشی ورزش کنید، خطر آسیب‌ دیدن بدن خود را افزایش خواهید داد.

باور غلط ۹
«اگر می‌خواهید ورزش برایتان مفید باشد، باید در هنگام ورزش کردن، اندکی احساس درد کنید.»
از بین تمام شایعات پخش شده در مورد پرورش و زیبایی اندام، کارشناسان معتقدند که بحث بدون رنج، چیزی به دست نمی‌آید، بیشترین خسارت را به افراد می‌زند.
درست است که یک یا دو روز بعد از ورزش، نوعی درد را در عضلات احساس خواهیم کرد، ولی این حس تفاوت بسیاری با درد عضلات در هنگام ورزش کردن دارد.
شما نباید در هنگام انجام فعالیت ورزشی، احساس درد و ناراحتی کنید، زیرا در غیر این صورت یا حرکات را به روشی غلط انجام می‌دهید و یا از قبل، نوعی آسیب‌دیدگی داشته‌اید.
کارشناسان، ورزش با درد را توصیه نمی‌کنند. اگر در حین ورزش، در بخشی از بدن احساس درد کردید، ورزش را متوقف کنید. بعد کمی‌ استراحت کنید تا درد متوقف شود. اگر نشد و یا با ورزش مجدد، دوباره درد شروع یا حتی بیشتر شد، به پزشک مراجعه کنید.

شایع‌ترین آسیب‌های عضلانی در ورزش
هر سال حدود ۴ درصد از ورزشکاران به دلیل یک آسیب ورزشی به مراکز درمانی مراجعه می‌کنند. این موضوع بسیار طبیعی است، زیرا هر نوع فعالیت بدنی، حتی پیاده‌روی نیز اگر درست انجام نشود، در طولانی‌مدت به ماهیچه‌ها و مفاصل آسیب می‌رساند. از سوی دیگر احتمال بروز آسیب در ماهیچه‌ ها و تاندون‌ها و حتی در موارد نادر، شکستگی استخوان نیز در ورزشکاران بیش از مردم عادی است. پس، چه بهتر که هنگام ورزش، احتیاط‌های لازم را به عمل آورید تا احتمال بروز آسیب‌های جسمی‌ به حداقل برسد.
ساختار بدن هر انسانی متفاوت از دیگری است و در برخی ساختارها، نقاط ضعیفی وجود دارد که می‌تواند احتمال آسیب‌های ورزشی را افزایش دهد؛ به عنوان مثال آسیب‌دیدگی اعضای پایینی می‌تواند به دلیل داشتن کف پای صاف ، بلندی یا کوتاهی قد در مقایسه با قد طبیعی و زانوهای پرانتزی باشد، اما دلیل اصلی این آسیب‌ها، بد آماده کردن بدن خود برای ورزش است.
برای انجام تمامی فعالیت‌های ورزشی ابتدا باید بدن خود را گرم کنید تا ماهیچه‌ها نرم شوند. حرکات کششی، عملکرد ماهیچه‌ها را بهبود می‌بخشد و بهترین حرکت برای پایان ورزش و آرام کردن بدن … .

ادامه مطالب در فایل شامل موضوعاتی چون :

کوفتگی
گرفتگی عضلات
کبودی
کشیدگی عضلات
دلایل برای ورزش بیشتر
با ورزش خوش‌اخلاق‌تر می‌ شوید
با ورزش میی توانید به جنگ بیماری‌ ها بروید
با ورزش می‌توانید جلوی چاقی را بگیرید
با ورزش می‌توانید عضلاتتان را تقویت کنید
ورزش، نسخه بدخوابی است
ورزش، سالم‌ترین تفریح است
ورزش اول صبح
ساعت بدن
وقتی پای بی‌خوابی به میان می‌آید
وقتی پای بی‌خوابی به میان می‌آید
وقتی دیرتر بهتر است
بهترین ساعت ورزش را برای خودتان پیدا کنید
ایجاد عادت ورزش کردن
بعد از ورزش، عضلاتتان می‌گیرد؟
کشش عضلانی
ورزش سنگین، ممنوع!
استفاده از حوله داغ
وارد کردن شوک به محل درد
شنا کردن
حرکت کردن
ماساژ دادن، راهکاری موثر

تاریخ: 1396/3/13 بازديد: 1,035 ادامه
قرص های روان گردان اکس

اعتیاد و انواع آن

امروزه اعتیاد مشکل بزرگ جوامع است و خساراتی که این معضل یا بلای خانمانسوز به جا می گذارد بسیار زیانبار است ، زیرا نیروی جوان جامعه را از چرخه تولید خارج می کند . اعتیاد ، وابستگی جسمی یا روانی به چیزی است . اعتیاد می تواند به مواد شیمیایی یا مواردی مانند اینترنت باشد .

اعتیاد به ترکیبات شیمیایی رایج ترین نوع موجود است و موادی که به طور معمول به کار می روند شامل دارو های مسکن و خواب آور , محرکهای مغزی , مواد استنشاقی , الکل , مواد افیونی و یا حشیش هستند .

دارو های مسکن و خواب آور شامل گروه داروهای بنزودیازپین هستند . این ترکیبات باعث اختلال عملکرد شغلی و اجتماعی خواب آلودگی و اختلال درک است . از علائم آن پوست سرد و نمناک است و عوارض آن ناراحتی های کبدی و گوارشی و در نهایت در اثر مصرف زیاد مرگ را به دنبال دارد .

گروه دیگری از مواد اعتیاد آور که ممکن است کمتر جلب توجه کند مواد استنشاقی است مانند چسب موکت , تینر ، بنزین , گاز فندک ، اتر و مایع خشک شویی است . پس از مصرف این مواد فرد دچار نشئگی , سردرد , تهوع , پرخاشگری , اختلال تکلم و افزایش تعداد ضربان های قلب است . این گونه مواد باعث از بین رفتن سلولهای مغزی ، کاهش بهره ی هوشی و آسیب های جدی به کبد و کلیه و عضلات و ریه می شود . اما از آن جایی که این مواد مستقیم اثر بر مغز دارد احتمال کم خونی و سکته بسیار زیاد است .

ترکیبات دیگر مواد الکلی مانند انواع مشروبات الکلی هستند که سبب به هم خوردن تعادل و کندی پاسخ می شود و از علائم آن استشمام بوی الکل , سیگار کشیدن زیاد و استفراغ است . در چنین افرادی خطر ابتلا به سرطان سر و گردن و آسیب کبد بسیار بالاست .

مشهورترین گروه مواد اعتیاد آور مواد افیونی مانند تریاک , شیره کدئین , مرفین و هروئین هستند . این مواد حالت نشئگی گرما و گیجی ایجاد می کنند . مشخص ترین علامت مصرف تنگی مردمک چشم این افراد است . همچنین حساسیت , کاهش وزن ، کاهش میل جنسی و تیره شدن پوست است و احتمال ابتلا به هپاتیت ,کزاز و ایدز در این گونه افراد بسیار بالاست و مرگ بیشتر در این گروه اتفاق می افتد .

گروه دیگر مواد اعتیاد آور کانابیس است که شامل حشیش , ماری جوانا , گراس ، بنگ و … است . در این گونه افراد تمرکز از بین رفته و اشتها افزایش می یابد . از علائم مصرف آن قرمز شدن چشم است . این مواد به سلولهای مغزی آسیب جدی وارد می کند و با درصد بالایی سبب سرطان ریه می شود .

و اما گروه جدیدی از مواد اعتیاد آور که محرک های مغزی هستند .

ترکیب شیمیایی اکستاسی

ترکیب ۳ ، ۴ متیلن دی اکسی مت آمفتامین با فرمول C11H15N20 ترکیب شیمیایی اکستاسی را نشان می دهد .

انواع نام های متداول

در ایران این قرص را با نام های مختلفی می شناسند ، از جمله :

اکستیسی ، اکستاسی ، اکستازی ، XTC ، E ، EX ، X ، قرص شادی ، قرص عشق ، قرص نشئه ، بمب شادی ، داروی هم آغوشی ، ******** من ، مرسدس ، استار ، جت و …

اشکال رایج دارویی

این ماده به صورت قرص های خوراکی و جویدنی ، کپسول و مواد تدخینی و تزریقی موجود است که البته متداول تر آن به صورت قرص است که با مارک های مرسدس بنز و میتسوبیشی ، $ ، KO ، صلیب ، ستاره و … ساخته می شود . این قرص به رنگ های مختلف وجود دارد و در بسته بندی های مختلفی از جمله بسته هایی به اشکال کارتونی مثل میکی موس ، پوکمان و … ارائه می شود .

امروزه نوع تزریقی آن نیز دیده می شود که اثرات خود را به مراتب زودتر از انواع خوراکی نشان می دهد .

قیمت آن در ایران در چند سال اخیر از چهار هزار تومان تا چهل هزار تومان نیز گزارش شده است . اما امروزه به دلیل ساخت راحت آن در لابراتورهای داخلی ساخته می شود و به قیمت ۷۵۰ تومان فروخته می شود که خطر وجود مواد اضافی در آن و عوارض آن است .

هر قرص حاوی ۸۰ تا ۱۶۰ میلی گرم MDMA است .

تاریخچه

این ماده ی مخدر در سال ۱۹۱۴ توسط شرکت مرک ( Merck ) آلمان به عنوان داروی لاغری و کاهنده ی اشتها ساخته و عرضه شد ، اما به دلیل عوارض آن از رده خارج گردید .

در دهه ی ۷۰ میلادی این ماده کاربرد مجدد یافت و برای کمک به بیان احساسات بیماران به کار برده شد . همچنین ارتش آمریکا از این ماده برای راست گویی استفاده کرد .

در سال ۱۹۸۴ با اثبات اثرات آن روی مغز حیوانات آزمایشگاهی ، از رده خارج شد .

در سال ۱۹۸۵ در آمریکا ، مصرف آن ممنوع اعلام شد .

بعد از آن به تدریج این قرص ها به صورت غیر قانونی از انبار کارخانه ها خارج شد و مورد استفاده ی متقاضیان خیابانی خود قرار گرفت و مصرف آن در میهمانی ها رو به افزایش گذاشت .

برخی از آمار

در دوره زمانی خاصی در اروپا ، مصرف این مواد انرژی زا و شادی‌بخش برای کاهش مصرف سایر مواد مخدر مثل هروئین تشویق شده است ، به طوری که مصرف آن در اروپا در سال ۱۹۹۵ از ۵۰۰ هزار قرص در سال به ۳۰ میلیون قرص در دو سال بعد رسیده است .

۲ درصد مردم آمریکا حداقل یک بار این ترکیب را مصرف کرده‌اند .

حداقل ۷/۱۱ درصد دانش‌آموزان کلاس آخر دبیرستان در آمریکا یک بار قرص های اکستاسی مصرف کرده‌اند .

مصرف این قرص ها در ایران به خصوص در یک سال اخیر در پارتی‌های شبانه به شدت افزایش یافته است . جوانان تحصیل کرده و مرفه مصرف کنندگان اصلی این داروها هستند .

میزان مراجعه به اورژانس ها در آمریکا در اثر سوء مصرف این دارو به شدت افزایش یافته است ( از ۱۱۴۳ مورد در سال ۱۹۹۸ به ۴۵۱۱ مورد در سال ۲۰۰۰ ) .

 آثار مصرف اکستاسی

MDMA عضوی از خانواده ی فنیتیل آمین ها است . بسیار مشابه ماده ی دیگری به نام MDA . البته MDA داروی قوی تری است و اثرات آن عمیق تر و طولانی تر از MDMA . در مقابل می توان MDEA را نوع ملایم تر اکس نام برد .

ثابت شده که مصرف اکس برای افراد مبتلا به دیابت ، صرع ، آسم ، پرفشاری خون ، گلوکوم و زنان حامله بسیار خطرناک است.

اکستاسی یک داروی بسیار قوی تغییر دهنده ی خلق ( مود ) است که سبب می شود مصرف کننده ، هر کاری را بدون این که به عواقب ناشی از آن فکر کند ، انجام بدهد . فرد احساس شادی ، اعتماد به نفس ، پر انرژی ، اجتماعی و ریلکس بودن می کند . گفته می شود که احساساتی مثل حسادت و درد از فرد دور می شود . گرچه MDMA به عنوان داروی توهم زا شناخته می شود ولی این نظریه صحیح نمی باشد . اکس خالص توهم زا نیست و توهم این قرص ناشی از موادی است که به آن اضافه شده مثل LSD . تحقیقات نشان داده است که اکس خالص به اندازه ی اکس تقلبی ( ناخالص ) که امروزه بیشتر در بازار مصرف دارد خطرناک نیست . اکس تقلبی می تواند شامل هر چیزی از LSD گرفته تا کافئین باشد که با MDMA مخلوط شده است . اکستاسی در بین هروئین ، کوکائین و اسپید یک داروی کلاس A محسوب می شود . اکثرا” به صورت قرص مصرف می شود ولی به صورت پودر نیز وجود دارد . در اوایل اکس به صورت صد در صد خالص عرضه می شد ، اما امروزه به صورت ناخالص و همراه با موادی مثل کتامین ، اسپید ، DXM ، MDEA و MDA ساخته می شود . DXM در پزشکی برای درمان سرفه ( از طریق خشک کردن ریه ها ) به کار برده می شود . به علت این که این ماده خاصیت دهیدراتاسیون ( جذب آب ) دارد مصرف زیاد آن بسیار خطرناک است . قرص های اکس می توانند به رنگ سفید باشند اما معمولا” سیمبول هایی مثل چهره های خندان و یا ستاره روی اونا حک شده است . قرص هایی که بر روی آن ها آرم شبدر و میتسوبیشی حک شده به علت وجود مقادیر بالای DXM در آن بسیار خطرناک هستند . یکی از راه های شناخت این قرص رنگ آن می باشد . اکس خالص به رنگ سفید است . البته چون این روزها اکثر قرص ها رنگ می شوند تشخیص آن به این روش غیر ممکن است . پودر MDMA به صورت سفید و کریستالی دیده می شود . کیت هایی وجود دارند که قدرت اکس را از درجه ی یک تا سه مشخص می کنند .

علائم اکس حدود ۲۰ تا ۹۰ بعد از مصرف ظاهر می شوند و تا حدود ۳ تا ۶ ساعت در حد ماکزیمم باقی مانده و سپس تا ۲۴ ساعت علائم ظاهری آن از بین می رود . این نشانه ها شامل نبض زدن ، ضربان بالای قلب ، دهان خشک ، مردمک گشاد شده ، تنش عضلانی ( در چهره و بدن ) ، گرفتگی عضلانی ، تلاطم معده و همچنین گرم و مرطوب شدن بدن می باشد .

فرد نسبت به همه ی اجسام اطرافش با محبت می شود . خنده ، حالت غیر قابل کنترل پیدا می کند و فرد بیش از اندازه حرف می زند . موسیقی بهتر شنیده شده و نورها درخشنده هستند . چشم ها به خارش افتاده و پف می کنند ، در این حالت دید شخص تار می شود . فشرده شدن مشت و دهان هم یک واکنش معمولی است . بدن معمولا” مقادیر زیادی هورمون ضد ادراری ( ADH ) ترشح می کند که باعث احتباس آب و کاهش حجم ادرار می شود . دوز بالای ( اوردوز ) اکس می تواند منجر به استفراغ ، سر گیجه ، سر درد و گرفتگی وحشتناک بشود . حتی یک قرص هم می تواند منجر به اوردوز بشود . این ها البته به فرد و غلظت قرص بستگی دارد . تمام این درد ها مربوط به فشار زیادی است که اکس روی قلب ، کلیه و ریه ها می آورد . مصرف کننده احساس خستگی ، افسردگی و قدری گیجی و منگی می کند . فرد دچار فراموشی می شود . اشتها زیاد می شود . ممکن است مصرف کنندگان حرفه ای احساس سرماخوردگی و آنفلونزا داشته باشند . این مشکلات نسبتا” شایع هستند و به نظر می رسد که ناشی از آمفتامینی باشند که با قرص مخلوط شده است .

خطر آب از دست دادن ( دهیدریشن ) و گرمای بیش از حد ( اوور هیتینگ ) در هر بار مصرف اکس وجود دارد . اکس معمولا” در پارتی هایی مصرف می شوند که شرکت کنندگان تمام شب را می رقصند . علاوه بر خاصیت دهیدریشن قرص رقص هم مزید بر علت شده و بدن مایعات بیشتری را از دست می دهد . بیشتر مرگ های ناشی از مصرف اکس به همین علت و همچنین به علت حملات گرما است . با بالا رفتن بیش از حد دمای بدن ممکن است لخته های کوچکی در جریان خون ظاهر شوند که می توانند باعث خون ریزی مغزی بشوند . مصرف الکل و قرص ها همراه با هم بسیار خطرناک است ، زیرا خود الکل هم خاصیت دهیدریشن دارد . البته به این نکته هم باید توجه داشت که مصرف بیش از حد مایعات نیز می تواند باعث ورم مغزی شود که بسیار خطرناک است . خوردن اسنک های شور هم توصیه شده است . در ضمن فرد باید بین رقص فاصله بیندازد تا قلب کمی استراحت کند . برای ریکاوری ( بازگشت به حالت نرمال ) پس از مصرف اکس مقادیر زیادی ویتامین C و کلسیم لازم است و از آن جایی که فرد انرژی زیادی را از دست داده است بهتر است که فرد غذا خورده و سعی کند بخوابد .

اکستاسی از داروهایی است که در دهه ی گذشته بسیار مورد اقبال قرار گرفته است . دارویی با درجه ریسک بالا ، اما به این صورت که رسانه ها تبلیغ می کنند باعث مرگ قطعی نیست ، در حقیقت بستگی به این دارد که فرد چه عملی انجام می دهد . اما این را نیز باید به خاطر داشت که اکستاسی یک داروی کلاس A محسوب می شود ، یعنی جزء خطرناک ترین داروهاست و صدمات غیر قابل جبرانی به مغز وارد می کند .

در بسیاری از منابع عوارض پس از مصرف اکستاسی را به طور خلاصه این گونه بیان کرده اند :

اثرات مثبت :

۱- افزایش شدید احساس خوب بودن در فرد

۲- افزایش انرژی در فرد

۳- احساس تمایل برای ارتباط با دیگران و احساس تعلق و نزدیکی به دیگران

۴- احساس عشق و سرخوشی

۵- دست و دلبازی

۶- افزایش هوشیاری و درک موسیقی

۷- افزایش حس های بویایی و چشایی

۸- احساس تجربیات و حالات روحی جدید در زندگی

۹- احساس روشنایی

۱۰- تمایل برای آغوش گرفتن و بوسیدن دیگران

۱۱- به علت افزایش انرژی در افراد ، مصرف کنندگان ، تمایل برای فعالیت شدید و رقص های طولانی دارند .

اثرات منفی :

۱- کاهش اشتها

۲- تغییرات بینایی

۳- گشاد شدن مردمک ها (میدریاز) افراد مصرف کننده در محل‌های مصرف مثل پارتی‌ها با وجود کم بودن نور مجبور به استفاده از عینک های آفتابی در شب هستند که علت آن تحریک‌پذیری با نور است.

۴- حرکات غیرطبیعی چشم (نیستاگموس)

۵- توهم بینایی (هالوسیناسیون)

۶- افزایش ضربان قلب و فشار خون (تاکی‌کاردی و هیپرتانسیون)

۷- تغییر در نظم حفظ دمای بدن

۸- فک زدن های طولانی (افراد مصرف کننده برای جلوگیری از حالت قفل شدن فک مجبور به مصرف آدامس هستند ، تا ساعت ها پس از مصرف این حالت فک زدن های غیر طبیعی موجود است) .

۹- لرزیدن ، عصبی شدن ، عدم تمایل برای استراحت

۱۰- تمایل شدید برای مصرف مجدد این ماده پس از افت تاثیر اولیه

 اثرات منفی شدید :

۱- اثرات شدید احساسی ، اختلال خواب ، کابوس های شبانه ، حملات ناگهانی اضطراب (Panic Attack) ، دیوانگی (Psychosis) ، انقباض شدید فک و پارگی زبان در اثر فک زدن های طولانی (Trisma){در صورت بروز این حالت باید از آمپول دیازپام و یا قرصهای خوراکی آن استفاده کرد . }

۲- عدم تمرکز ، فراموشی ، اختلال در یادگیری (Confusion)

۳- افزایش دمای بدن و کاهش آب بدن (در پارتی‌هایی که این دارو مصرف می‌شود افراد مجبور به مصرف آب فراوان و مکرر هستند و این مساله خطرات خاص خود را به دنبال دارد) .

۴- اختلال در مکانیسم نعوظ و نرسیدن به اوج لذت جنسی ( ارگاسم )

۵- تهوع و استفراغ

۶- کاهش سدیم خون در اثر مصرف زیاد مایعات (هیپوناترمی)

۷- سردرد ، سرگیجه و تشنج

۸- آنمی آپلاستیک (سرکوب شدید خونسازی مغز استخوان)

۹- افت شدید خلق در روزهای پس از مصرف

۱۰- خستگی و افسردگی شدید تا یک هفته پس از مصرف

۱۱- احتمال اعتیاد جسمی کم است ولی احتمال اعتیاد روانی بسیار زیاد است .

۱۲- احتمال سمیت کبدی

۱۳- صدمه به اعصاب مغزی

۱۴- بزرگ شدن پستان در آقایان ( ژنیکوماستی )

۱۵- احتباس ادراری ( Retension )

۱۶- تخریب عضلات مخطط ( رابدومیولیز ) که در نتیجه ی افزایش دمای بدن رخ می دهد و می تواند به علت رسوب مواد حاصل از این تخریب در کلیه باعث آسیب به این ارگان شود .

۱۷- میزان بروز مرگ در اثر مصرف اکستاسی ۲ در ۱۰۰۰۰۰ مصرف کننده است .

۱۸- دختران جوان بعلت اثرات هورمونهای جنسی زنانه ، در صورت مصرف اکستاسی در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به افت سدیم خون و به دنبال آن تشنج هستند . (میزان بروز SIADH در ارتباط با استروژن خون افزایش می‌یابد) .

اثر اکستاسی بر مغز

اکثر دانش مندان عقیده دارند که مصرف طولانی مدت اکستاسی باعث آسیب مغزی و از دست دادن حافظه می شود . ثابت شده است که MDMA به نورون های سروتونرژیک در مغز آسیب می رساند . این نورون ها سروتونین ترشح می کنند . از سروتونین به عنوان افیون داخلی و طبیعی بدن…

تاریخ: 1396/3/12 بازديد: 1,242 ادامه
سرطان خون (Blood Cancers)

انواع مختلف سرطان خون (Blood Cancers) بر تولید و عملکرد سلول های خونی تاثیر می گذارد. بیشتر این سرطان های خونی در مغز استخوان شروع به رشد می کنند. سلول های بنیادی درون مغز استخوان می توانند به سه نوع سلول خونی شامل سلول های قرمز خون، سلول های سفید خون و یا پلاکت ها تبدیل می شوند. در اکثر موارد سرطان خون فرآیند تولید سلول های خون توسط سرطان خون بهم ریخته و باعث می شود، مغز استخوان شروع به تولید کنترل نشده و غیرطبیعی بعضی از انواع سلول های خونی کند. این سلول های غیرطبیعی (سلول های سرطانی) باعث اختلال در عملکرد و توانایی خون شامل مبارزه با عفونت ها و یا خونریزی های شدید می گردد.

انواع سرطان خون
سرطان های خونی به سه دسته کلی تقسیم می شوند. این دسته ها شامل:
– سرطان خون لوکمی یا لوسمی (Leukemia)، این سرطان یکی از انواع سرطان های درون مغز استخوان بوده، واژه لوسمی به معنی خون سفید است و شامل تولید غیرطبیعی سلول های خونی سفید می شود. لوسمی یکی از چهار سرطان شایع در میان کودکان است. تعداد بالای سلول های سفید باعث اختلال توانایی این سلول ها در مبارزه با عفونت ها شده و همچنین باعث نقص توانایی مغز استخوان برای ساختن سلول های قرمز و پلاکت خون می شود.
– سرطان خون لنفومی (Lymphoma)، این نوع سرطان خون سیستم لنفاوی را که وظیفه آن دفع مایعات زیادی از بدن و همچنین تولید گلبول سفید خون است، تحت تاثیر قرار می دهد. لنفوسیت ها (Lymphocytes)، نوعی گلبول سفید هستند که وظیفه مبارزه با عفونت ها را برعهده دارند. افزایش تعداد سلول های لنفاوی باعث اختلال در سیستم ایمنی بدن می شود.

–  (Myeloma)، این نوع سرطان خون سلول های پلاسما را هدف قرار داده و مانع تولید آنتی بادی در بدن می شود و سیستم ایمنی بدن را در برابر عفونت ها ضعیف و حساس می کند.

سرطان خون لوسمی (Leukemia)
این سرطان یکی از انواع سرطان های درون مغز استخوان بوده، واژه لوسمی به معنی خون سفید است و شامل تولید غیرطبیعی سلول های خونی سفید می شود. لوسمی یکی از چهار سرطان شایع در میان کودکان است. تعدا بالای سلول های سفید باعث اختلال توانایی این سلول ها در مبارزه با عفونت ها شده و همچنین باعث نقص توانایی مغز استخوان برای ساختن سلول های قرمز و پلاکت خون می شود.
این نوع سرطان می تواند به دو شکل حاد و یا مزمن خود را نشان دهد. سرطان لوسمی مزمن آرام تر از نوع حاد آن پیشرفت می کند و نوع حاد آن نیاز به درمان سریعتری دارد. همچنین لوسمی به دو دسته دیگر به نام های لوسمی لنفوسیتی (lymphocytic) و لوسمی میلوئیدی (myelogenous) نیز تقسیم می گردد. منظور از لوسمی لنفوسیتی رشد غیرطبیعی در سلول های مغز استخوان که به لنفوسیت تبدیل می شوند بوده و نوع میلوئیدی نوعی از سلول های مغز استخوان را که تبدیل به سلول های خونی از جمله سلول های قرمز، سفید و پلاکت می شود، تحت تاثیر قرار می دهد. چهار دسته بندی اصلی سرطان خون لوسمی شامل:
 لوسمی لنفوسیتی حاد (ALL)
 وسمی میلوئیدی حاد (AML)
 لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL)
 لوسمی میلوئیدی مزمن (CML)
سرطان خون لوسمی در هر دو بزرگسالان و کودکان رخ می دهد، با اینحال نوع ۱ و ۲ آن بیشتر در بین کودکان معمول بوده و نوع ۱ و ۴ آن بیشتر در میان بزرگسالان شایع است.

علایم سرطان لوسمی
سرطان خون لوسمی معمولا در مراحل اولیه نشانه و علامتی ندارد، در مراحل پیشرفته تر این علایم می تواند شامل:
 خونریزی و کبودی، بخصوص خونریزی شدید
 عدم توانایی بدن در مبارزه با عفونت ها و بیماری های عفونتی متعدد و سخت
 کم خونی ناشی از سرطان خون لوسمی
 ورم کردن غدد لنفاوی
 ورم و ناراحتی در شکم
 کاهش وزن بدون هیچ دلیل خاص
 درد در استخوان ها و مفاصل
 تب، سرماخوردگی، تعریق شبانه و سایر علایم مشابه سرماخوردگی
 خستگی و ضعف
 لثه های ورم کرده و یا خونریزی لثه
 بزرگ شدن طحال و کبد

عواملی که خطر ابتلا به سرطان لوسمی را افزایش می دهند
دلیل خاص و شناخته شده ای برای انواع سرطان خون لوسمی وجود ندارد، با اینحال بنظر می رسد عواملی خطر ابتلا به این سرطان را افزایش می دهند، این عوامل شامل:
 قرار گرفتن در برابر سطوح بالای تشعشع
 قرار گرفتن پی در پی در برابر بعضی از انواع مواد شیمیایی (همچون بنزن)
 شیمی درمانی
 سندرم دون (DOWN)
 سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان
 سیگار کشیدن

تشخیص و درمان سرطان خون لوسمی
ممکن است پزشکتان برای مشخص شدن اینکه سرطان دارید یا نه برای شما آزمایش کامل خون (CBC) تجویز نماید. این آزمایش می تواند مشخص نماید که تعداد سلول های خون را مشخص کرده و درصورت میزان زیاد سلول این موضوع را نشان دهد. تعداد زیاد سلول سفید، یا تعدا بسیار کم سلول قرمز یا پلاکت می تواند نشانه ابتلا به سرطان خون باشد.اگر نتیجه ابتلای شما به لوسمی مثبت بود پزشکتان از یک آزمایش برداشتن بافت استخوا (بافت برداری یا biopsy) برای مشخص کردن نوع سرطان استفاده می کند.
درمان سرطان خون لوسمی بسته به سن، سلامت عمومی و نوع لوسمی متفاوت می باشد. پزشکتان ممکن است برای درمان شما از ترکیبی از درمان های مختلف شامل شیمی درمانی، درمان بیولوژیکی، رادیوتراپی و یا پیوند سلول های بنیادی استفاده نماید. برای افراد مبتلا به لوسمی حاد اغلب بدلیل سرعت رشد سرطان از شیمی درمانی استفاده می شود. اکثر افراد مبتلا به سرطان خون لوسمی حاد به درمان سریعا واکنش نشان می دهد.

پیشگیری از سرطان لوسمی
از آنجا که دلیل اصلی سرطان خون مشخص نیست پس نمی توان راه قطعی برای پیشگیری از ابتلا به این سرطان پیشنهاد نمود. با اینحال می شود از بعضی از انواع سرطان خون لوسمی با اجتناب از قرار گرفتن تشعشع، اجتناب از قرار گرفتن در برابر مواد شیمیایی و ترک سیگار و تنباکو پیشگیری نمود.

سرطان خون لنفومی (Lymphoma)
تقریبا نصف انواع سرطان خون سرطان خون لنفومی و یا سایر سرطان های وابسته به سیستم لنفاوی می باشند. این سیستم که مرکب از غدد لنفاوی در گردن، زیر بقل، ران، قفسه سینه و شکم است وظیفه دفع مایعات اضافی در بدن و تولید سلول های ایمنی بدن را بر عهده دارند. لنفوسیت ها (Lymphocytes)، نوعی گلبول سفید هستند که وظیفه مبارزه با عفونت ها را برعهده دارند. افزایش تعداد سلول های لنفاوی باعث اختلال در سیستم ایمنی بدن می شود.
این نوع سرطان لنفوم هوچکین و لنفوم غیر هوچکین تقسیم می شود. حدود ۱۲ درصد افراد مبتلا به سرطان خون لنفومی مبتلا به نوع هوچکینی آن می باشند.

علایم سرطان لنفومی
نشانه ها و علایم سرطان خون لنفومی شامل:
 ورم کردن غدد لنفاوی در گردن، زیر بقل و ران
 تب
 خستگی و ضعف
 کاهش وزن غیرقابل توجیه
 عرق کردن
 مشکل در نفس کشیدن و یا درد قفسه سینه
 خارش پوست و کهیر

عواملی که خطر ابتلا به سرطان لنفوم را افزایش می دهند
دلیل خاص و شناخته شده ای برای انواع سرطان خون لنفوم وجود ندارد، با اینحال بنظر می رسد عواملی خطر ابتلا به این سرطان را افزایش می دهند، این عوامل شامل:

فایل مطالب دارای تصویر می باشد

تاریخ: 1396/3/9 بازديد: 1,025 ادامه
مراقبت از چشم ها

نکاتی برای مراقبت از چشم ها

بدون شک بینایی یکی از مهمترین حس‌ های انسان است و نه تنها به این علت که در ارتباط با محیط خارج از بدن نقش مهمی دارد بلکه بیشتر از این رو که اختلال دید سبب کاهش یادگیری نیز می شود. فرد با حس بینایی از خود محافظت نموده تعادل خود را حفظ کرده قدرت خلاقیت پیدا نموده و بالاخره از دیدن محیط اطراف لذت می برد. داشتن بینایی نعمت بسیار بزرگی است و اگر انتظار داریم که چشمانمان برای تمام مدت عمر به ما خدمت کنند بایستی نهایت دقت را در مراقبت از آنها به عمل آوریم. در زیر با برخی نکات بهداشتی جهت مراقبت از چشم ها آشنا می شویم :

۱- استفاده از مواد غذایی متناسب و حاوی ویتامین های مختلف به ویژه ویتامین A

  • ویتامین A در منابع گیاهی به صورت پیش ویتامین (انواع کاروتن ها به ویژه بتاکاروتن) و در منابع حیوانی به شکل رتینول فعال یافت می شود.
  • بهترین منابع حیوانی ویتامین A جگر، قلوه، زرده تخم مرغ، شیر پرچربی، کره، روغن کبد ماهی و ماهی های کوچک با جگر (کیلکا) می باشد.
  • بهترین منابع گیاهی ویتامین A سبزی های با برگ سبز تیره مانند: اسفناج، کاهو، سبزی های زرد مثل هویج و کدو حلوایی، میوه های زرد و نارنجی مثل: زردآلو، قیسی، خرمالو، نارنگی و طالبی، موز، خربزه وانواع مرکبات می باشد.

 ۲- خواب و استراحت کافی

باید بین کارتان استراحت داشته باشید. اگر فراموش می کنید پس زنگ موبایلتان را تنظیم کنید تا برایتان یادآوری شود. کمی در محل کار راه رفته و یا به بیرون از پنجره نگاه کنید.همچنین نگاه کردن مداوم به صفحه نمایش کامپیوتر بسیار مضر است.

۳- مراقبت از چشم ها در برابر تاثیر اشعه ماوراء بنفش با استفاده از عینک‌

۴- از ورزش های تقویت چشم استفاده کنید

این نوع ورزش ها لازم هستند و با انجامشان به تدریج تاری کاهش پیدا می کند. انگشتان را چن سانتی متر جلوی صورت نگه دارید. حالا روی انگشت تمرکز کرده و چند لحظه بعد روی چیزی که چند متر از شما فاصله دارد تمرکز کنید. نگاه کردن همزمان به اشیای دور و نزدیک باعث تقویت چشم می شود. وقتی چشم ها خسته هستند دائم پلک بزنید. این کارها به عضلات کمک می کنند تا آرام شده و تاری دید کاهش پیدا کند.

سمعک به افراد کم شنوا چه کمکی می کند؟

سَمعَک، یا شنوک وسیله‌ای است برای کمک به افرادی که از قدرت شنوایی کامل برخوردار نیستند. سمعک در قدیم یک مخروط قیف‌مانند تقویت‌کننده بود.

سمعک وسیله‌ای برای تقویت صداها برای افراد دچار کم شنوایی (از حدود ملایم تا عمیق)می باشد. سمعک برای افراد دارای شنوایی طبیعی و یا ناشنوایان مناسب نیست. سمعک از سه قسمت اصلی زیر تشکیل شده‌است: میکروفون، مدار پردازنده و بلندگو (رسیور). البته اجزای دیگری همچون ولوم صدا، کلید برنامه، هوک و… نیز در سمعک‌هایی موجود می‌باشد که جزو ابزار جانبی سمعک به شمار می‌رود. سمعک‌ها را می‌توان از جندین لحاظ طبیق بندی کرد که مهمترین آنها شکل ظاهری و نوع پردازش سمعک می‌باشد.

مزایای استفاده از سمعک دو گوشی عبارت است از:

  • توانایی جهت یابی اصوات بهتر می شود
  • فهم گفتار در محیط های پر سر و صدا بهبود می یابد
  • صداها بهتر و راحت تر شنیده می شوند
  • درک گفتار در مکالمه های گروهی افزایش می یابد
  • کیفیت صدا بهتر می شود

نکاتی درباره مراقبت از گوش ها

گوش ها اندام شنوایی بدن هستند که وظیفه دریافت صداهای محیط و حفظ تعادل را بر عهده دارند و اختلال و بیماری در هر یک از قسمت های بیرونی، میانی و داخلی گوش می تواند سبب افت شنوایی خفیف تا ناشنوایی کامل شود، بنابراین برای این که گوش دقیق و سالم داشته باشید، رعایت اصول مراقبت از آن بسیار مهم است.

دکتر فیروز ناظم، متخصص گوش، حلق و بینی در این باره می گوید: گاهی هنگام استحمام، شامپو یا رنگ مو به طور ناخواسته وارد کانال گوش افراد می شود که باعث به وجود آمدن خارش و به دنبال آن عفونت گوش خارجی می شود، بنابراین باید مراقب بود تا این مشکل ایجاد نشود.

 به گفته این پزشک متخصص، فصل تابستان یکی از شایع ترین فصولی است که افراد دچار عفونت گوش خارجی می شوند که دلیل عمده آن را می توان شنا کردن در آب های آلوده جست.

دکتر ناظم با بیان این که در فصول دیگر سال، سرماخوردگی می تواند عامل مهمی در بروز عفونت گوش میانی شود، عنوان می کند: افراد به محض ابتلا به سرماخوردگی و شروع علائم درد باید به پزشک مراجعه و تحت درمان قرار گیرند.

چرا که ممکن است بر اثر این بیماری به ظاهر ساده، دچار پارگی پرده گوش شوند.

  • آلودگی صوتی

این روزها قرار گرفتن دائمی در معرض اصوات بلند، بیماری وزوز و سوت کشیدن گوش را به همراه دارد و صدمات آن به گونه ای است که گاهی اوقات غیرقابل جبران به نظر می آید.این پزشک متخصص با اشاره به این که ضربات صوتی وارده می تواند سلول های شنوایی را از بین ببرد، می افزاید: با از بین رفتن شنوایی، ترمیم آن غیرممکن است.

وی می گوید: در زندگی پیشرفته امروز، استفاده از واکمن ها، تلفن همراه با هندزفری و… در صورت داشتن صوتی بالا، می تواند به مرور زمان، شخص را دچار کاهش شنوایی کند که پس از گذشت مدتی بیمار متوجه این کاهش شنوایی می شود اما آن هنگام برای درمان جراحی و طبی بسیار دیر است. بنابراین توصیه می شود از این وسایل با شدت صوت پایین استفاده شود.

  • گوش پاک کن، آری یا خیر

طبق نظر پزشکان متخصص، معمولا استفاده از گوش پاک کن در تمیز کردن گوش توصیه نمی شود چرا که معمولا جرمی که در گوش تولید می شود، دارای فواید مختلفی است.

دکتر ناظم در این باره می افزاید: بخشی از جرم تشکیل شده در گوش خاصیت اسیدی دارد که در نتیجه عفونت کانال گوش را پایین می آورد و از سویی دیگر، این جرم باعث چرب شدن کانال گوش شده و اجازه وارد شدن حشرات به گوش را نمی دهد، به همین دلیل نباید جرم گوش را تمیز کرد و عملا استفاده از گوش پاک کن بی معنا خواهد بود و چه بسا استفاده از گوش پاک کن باعث فشرده شدن جرم ها شده و فرد را مجبور به شستشوی گوش کند.

بنابر این بهتر است پس از استحمام، مدخل گوش را با دستمال کاغذی پاک کرد، ولی نباید فراموش شود که در پایان هر استحمام، کانال گوش آب کشی شود (مقداری آب به کانال گوش برود تا شامپو، رنگ مو و… از آن خارج شود).

به گفته این پزشک، افراد سالم نباید نگران آبی باشند که داخل گوش نفوذ کرده است چرا که معمولا این آب خود به خود از گوش خارج می شود، مگر این که جرمی در گوش باشد و آن جرم آب را به خود جذب کرده باشد یا پشت آن جرم آب جمع شده باشد که گوش پاک کن توانایی جذب آن را ندارد.

تاریخ: 1395/12/10 بازديد: 1,176 ادامه
بیماری سل

بیماری سل

سل یک بیماری عفونی واگیر می باشد . بیماری سل از سال های بسیار دور وجود داشته و افراد بسیار مشهوری نیز در دنیا به این بیماری مبتلا شده اند. این بیماری از قدیم در کشور ما شناخته شده بود. در گذشته به اشتباه تصور می کردند که نفرین کسی و یا شدت غم و غصه علت اصلی ابتلا به بیماری سل است .در کتاب های غربی به این بیماری توبرکولوز (Tuberculosis) و به اختصار «تی بی» (TB) گفته می شود.

بیماری سل یکی از مهمترین بیماریهای عفونی قرن حاضر می باشد که توانائی درگیر نمودن کلیه ارگان های بدن را دارد ولی ریه ها بیشتر به سل مبتلا می شوند.

از سال ۱۹۸۲ همه پزشکان دنیا معتقد بودند که این بیماری تا سال ۲۰۰۰ کنترل و بحث آن فقط محدود به کتب پزشکی خواهد بود، ولی این امید ده سال بیشتر به طول نیانجامد، به طوری که در سال ۱۹۹۳ این بیماری از طرف سازمان بهداشت جهانی به عنوان یک فوریت جهانی اعـــــلام می گردد.

بروز ۱۰ میلیون مورد جدید سل و درمان تنها دو سوم از آنها که متأسفانه در بیش از ۵۰ درصد موارد درمان ناقص بوده ، عمق فاجعه را در این سالها نشان می دهد.

بروز سه همه گیری از این بیماری در دو دهه اخیر دور نمای کنترل این بیماری را در آینده نزدیک بسیار مبهم نشان می دهد. ایجاد همه گیری بیماری ایدز و متعاقب آن سل مقاوم به دارو ، جهان کنونی را با تمام پیشرفت های عظیم در علم پزشکی از نظر کنترل بیماری سل ، بیش از یک قرن به عقب برگردانده است . امروزه در دنیا هر ساله بیش از ۸ میلیون نفر به این بیماری مبتلا می شوند و تاکنون یک سوم مردم جهان بدون آنکه احساس بیماری کنند به میکروب این بیمــاری آلوده شده اند.

عامل بیماری سل چیست ؟

میکروبی میله ای شکل (شبیه مداد) و بسیار کوچک به اندازه ۰۰۰۰۰۳/۰ متر وارد بدن شما شده که تنها توسط میکروسکوپ دیده می شود. به این میکروب میله ای شکل «باسیل سل» می گویند . باسیل سل چون بسیار کوچک می باشد ، به راحتی در هوا شناور می ماند . چون عامل این بیماری میکروب می باشد ، لذا ممکن است این بیماری از شما به افراد سالم منتقل گردد.

سل چگونه از بیمار به فرد سالم منتقل می شود ؟

میکروب سل به صورت ذرات ریز وارد هوا شده و نظیر سرماخوردگی منتقل می شود . این ذرات در صورتی که مبتلا به سل ریوی باشید توسط سرفه ،عطسه ، صحبت ، خنده و یا فریاد شما ، ایجاد و در هوا پخش می شوند . یک سرفه می تواند ۳۰۰۰ ذره میکروبی وارد هوا نماید و ۵ دقیقه صحبت کردن نیز همین تعداد ذره تولید می کند و عطسه نیز تعداد بیشتر ایجاد می نماید.

این ذرات میکروبی چون بسیار کوچک هستند ، در هوای موجود در هر فضای بسته برای مدت طولانی می توانند به طور معلق باقی بمانند. میکروب سل در خلط کاملاً خشک شده و یا در گرد و غبار معلق پس از ۸ تا ۱۰ روز از بین می رود. این میکروب در خاک سرد و سایه دار حداقل ۶ ماه زنده مانده و در خلط در حال پوسیدن و تجزیه ، هفته ها و ماهها مقاومت دارد. لذا هوای اطاق آلوده شده به میکروب سل توسط شما ، می تواند حتی در زمان غیاب شما نیز موجب انتقال بیماری گردد.

زمانی که فرد سالم در هوای آلوده به این ذرات میکروبی تنفس کند، میکروب سل را وارد ریه خود کرده و این میکروب خود را در عرض ۴۸ ساعت به نقاط مختلف بدن می رساند. ولی بعد از آن بدن دفاع کرده و اجازه گسترش و فعالیت را به میکروب سل نمی دهد.جهت انتقال بیماری سل ، تماس های طولانی و ورود تعداد زیاد میکروب سل نیاز است .انتقال میکروب سل از شما به اطرافیان بستگی به سه عامل واگیر بودن بیماری سل شما ، محیطی که تماس در آن اتفاق می افتد و مدت زمان تماس دارد. بهترین راه برای توقف انتقال، دوری شما از اطرافیان و شروع درمان دارویی می باشد.

شروع درمان دارویی در کاهش انتقال بیماری بسیار موثر می باشد به طوری که واگیری بیماری سل شما را سریعاً بعد از دوهفته از شروع درمان حتی در صورت مثبت بودن آزمایش خلط شما کاهش داده و در طول زمان مصرف دارو ادامه خواهد داد.

افرادی که به مدت طولانی در تماس نزدیک با بیماران مسلول واگیر می باشند بیشترین میزان خطر ابتلاء به سل را دارا هستند.

تماس نزدیک بیمار معمولاً با اعضای خانواده، هم اطاقی ، دوستان و همکاران رخ می دهد. این افراد به دلیل تماس با میکروسکوپ سل، در معرض خطر ابتلاء به عفونت سل می باشند.

مکان های پرازدحام ، کوچک ، سربسته ، کم نور ، بدون تهویه مناسب و مرطوب بهترین شرایط را برای تسهیل انتقال عفونت ایجاد می کنند.

تابش مستقیم آفتاب در عرض ۵ دقیقه باسیل سل را از بین می برد. لذا در کشورهای گرمسیر تماس مستقیم اشعه آفتاب روش مناسبی برای از بین بردن میکروب سل است . به همین دلیل گسترش و سرایت بیماری بیشتر در خانه ها یا کلبه های تاریک اتفاق می افتد.

آیا تمام افرادی که با میکروب سل آلوده شده اند به این بیماری مبتلا می شوند ؟

خیر. ورود میکروب سل به ریه ها مساوی با ابتلاء به سل نیست ، چون سیستم ایمنی بدن در مقابل این میکروب دفاع کرده و اطراف آن را یک دیواره محکم دفاعی کشیده و آن را غیرفعال و خفته می کند . لذا در این حالت در اکثر موارد فرد حتی متوجه ورود میکروب به بدن خود و این دفاع بدن در ریه های خود نمی شود. به خاطر همین است که تاکنون یک سوم مردم به این میکروب آلوده شده اند ولی خود از این موضوع اطلاع ندارند.

تنها در ۱۰% موارد این دیواره دفاعی به دلائل مختلف تخریب شده و میکروب های خفته و غیرفعال سل بیدار شده و شروع به تکثیر می کنند . در این زمان به دلیل فعالیت شدید میکروب سل بیمار دچار علائم بیماری سل می شود و در این مرحله به این فرد «بیمار مسلول» می گویند . پس فرد آلوده شده به میکروب سل (عفونت یافته) بیمار نبودهو کاملاً سالم می باشد. این فرد حتی میکرووب سل به دیگران منتقل نمی کند و احساس ناخوشی نیز نمی کند . رادیوگرافی ریه این افراد نیز کاملاً طبیعی خواهد بود. ولی این افراد تست پوستی سل (تست توبرکولین) مثبت دارند.

چه افرادی بیشتر ممکن است مبتلا به سل شوند؟

گروهی ازافراد جامعه نسبت به دیگران بیشتر در معرض ابتلا به بیماری سل هستند .این گروه از افراد را می توان به دو دسته تقسیم کرد، یک گروه افرادی هستند که بیشتر در معرض تماس با میکروب و گرفتن عفونت سل هستند و گروه دیگر افرادی را شامل میشوند که دچـــار عفونت شده اند و شانس بیشتری برای ابتلا به بیماری دارند.

گروه اول شامل :

– فرد در تماس نزدیک و مستمر با بیمار مبتلا به سل ریوی واگیر

– جوامع کم درآمد با خدمات بهداشتی ضعیف

– اشخاص متولد شده در مناطقی از جهان که بیماری سل شایع می باشد.

– افرادی که به مدت طولانی در مراکز خاص نگهداری می شوند (نظیرزندان ها و آسایشگاه های سالمندان ، پناهگاهها و …)

– افراد معتاد به مواد مخدر تزریقی

– گروههای دیگری از افراد جامعه که شیوع بالای بیماری سل دارند (نظیر کارگران مهاجر از کشورهای با شیوع بالا یا افراد بی خانمان)

– افرادی که تماس شغلی با بیماران مبتلا به سل دارند.

گروه دوم شامل :

– افراد مبتلا به عفونت HIV (ایدز).

– افرادی که در دوسال اخیر مبتلا به عفونت سل شده اند.

– افرادی که معتاد به مواد مخدر تزریقی هستند.

– افرادی که سابقه درمان ناکافی سل دارند.

– افرادی که در موقعیت های خاص طبی نظیر موارد زیر هستند :

– دیابت (بیماری قند)- بیماری سیلیکوز

– درمان طولانی با داروهای کورتن

– مصرف داروهای پیوند اعضاء (کاهنده سیستم ایمنی)

– سرطان سر و گردن

– سرطان خون و غدد لنفاوی

– نارسائی مزمن کلیوی

– پائین بودن وزن بدن (۱۰% یا بیشتر زیر میزان ایده آل)

– عفونت HIV(ایدز)، معتادان به مواد مخدر تزریقی ، عفونت در دو سال اخیر با میکروب سل

– افراد مبتلا به دیابت (بیماری قند) ۲ تا ۴ برابر افراد عادی مستعد به پیشرفت عفونت ســـل می باشند. بخصوص بیماران دیابتی وابسته به انسولین که به خوبی کنترل نمی شوند بیشتر در معرض خطر هستند.

سل کدام عضو بدن را مبتلا می کند و انواع آن کدام است ؟

این بیماری قادر است تمام اعضای بدن را مبتلا کند . بیشترین عضوی که در بدن مبتلا می شود ریه ها (شش ها) می باشند . لذا سل ریوی شایعترین نوع سل است. در صورتی که سل اعضای دیگر بدن را به جز ریه ها درگیر کند به آن سل خارج ریوی گفته شده که تحت نام همان عضو درگیر نامیده می شود. نظیر سل غدد لنفاوی یا سل استخوان یا سل ادراری یا سل مغز (مننژیت سلی) و غیره و …

انواع سل ریوی کدام است ؟

در سل ریوی اغلب خلط ایجاد می شود. اگر در آزمایش میکروسکوپی خلط بیمار میکروب سل مشاهده شد به آن سل ریوی خلط مثبت و اگر میکروب سل مشاهده نشود به آن سل ریوی خلط منفی می گویند .

آیا تمام انواع سل مسری بوده و به اطرافیان منتقل می شود؟

خیر . تنها بیمار مبتلا به سل ریوی خلط مثبت می تواند میکروب را در هوا پخش کرده و بیماری را به اطرافیان منتقل نماید. لذا در اکثر موارد سل ریوی خلط منفی و انواع سل خارج ریوی مسری نبوده و به دیگران منتقل نمی شوند.

بیماری افراد مبتلا به سل ریوی خلط مثبت تا چه زمانی به اطرافیان سرایت می کند؟

بیماری این افراد از زمانی که دچار سرفه و خلط شده اند تا ۲ هفته از شروع درمان دارویی ضد سل برای اطرافیان خطر سرایت دارد. بعد از آن این افراد هیچگونه خطری برای اطرافیان ندارند.

علائم انواع سل کدام است ؟

بیماری سل خود را به هر شکل ممکن است نشان دهد. در کشور ما که این بیماری شیوع نسبتاً زیادی دارد در بسیاری از موارد در تشخیص بیماری ، باید سل را به خاطر داشت . بیماری سل ممکن است شبیه بیماریهای دیگر تظاهر نماید. این تظاهرات ممکن است شبیه بیماریهای دیگر نظیر ذات الریه برونشیت ، آبسه ریوی ، سرطان و عفونت های قارچی باشد. بیمار مبتلا به بیماری سل می تواند دارای علائم عمومی ، ریوی یا وابسته به ارگان های دیگر بدن و یا ترکیبی از این موارد باشد.

علائم و نشانه های عمومی

بیماری سل معمولاً ایجاد علائم بیماری می نماید ، ولی بسیاری از بیماران حتی آنهایی که بیماری پیشرفته دارند، علائم خفیف و آهسته ای داشته که ممکن است به طور معمول در نظر گرفته نشود. تعدادی از بیماران مبتلا به سل خارج ریوی نیز در حقیقت ممکن است بدون علامت باشند. معمولاً بایددر بیماران یا افراد بدون علامت که علائم خفیف یا غیرواضح دارند، از طریق بررسی سابقه تماس، رادیوگرافی غیرطبیعی ریه ، واکنش مثبت تست سل و یا کشت مثبت میکروب سل پی به بیماری برد.

تاریخ: 1395/12/10 بازديد: 2,172 ادامه